محمدحسن طالبیان  در بازدید از حریم قنات قصبه گناباد و طرح مرمت و بازسازی مسیر کوره این قنات افزود: درباره ثبت جهانی قنات قصبه شایعات و جوسازی هایی مبنی بر اینکه محدودیتهایی در ساخت و ساز و همچنین توسعه شهرستان گناباد به وجود خواهد آمد، صورت گرفته در صورتی که به هیچ وجه این طور نیست.

وی گفت: توسعه روستاهایی که در حوزه آبریز قنات قصبه واقع هستند، بر اساس طرح هادی صورت می گیرد، بنابراین ثبت جهانی قنات هیچ گونه مانعی برای اجرای آن ایجاد نمی کند.

معاون میراث فرهنگی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری افزود: کارخانه ها، واحدهای تولیدی و دامی که در حریم قنات قصبه قرار دارند، اگر پیش از ابلاغ حریم مجوزهای قانونی را دریافت کرده اند، به کار خود ادامه می دهند، مگر در صورتی که نسبت به وضعیت سازه و رگهای تقویت کننده قنات مضر تشخیص داده شوند که در آن صورت با جبران خسارت باید به مکان دیگر انتقال یابند.

وی ادامه داد: بعضی از واحدهای تولیدی پس از ابلاغ حریم قنات قصبه احداث شده یا گسترش یافته اند که این موضوع باید در شورایی با حضور تمامی مسؤولان نهادهای مرتبط تعیین تکلیف شوند.

طالبیان گفت: به بعضی از نهادها و نیز بخش خصوصی در حریم قنات قصبه گناباد زمین های دولتی واگذار شده که هنوز کاری در آنها صورت نگرفته، بنابراین اگر ساخت این واحدها مضر به حال قنات باشد باید در جایی دیگر صورت گیرد..

وی درباره روند ثبت جهانی قنات قصبه گناباد نیز اظهار داشت: از دو سال پیش پرونده این قنات به سازمان یونسکو فرستاده شده و از تمام کمیسیونهای آن گذشته است، بنابراین اکنون در مرحله ارزیابی قرار دارد تا شهریور ماه آینده ارزیابهایی از یونسکو به ایران خواهند آمد تا وضعیت را ببینند و گزارش کنند.

معاون میراث فرهنگی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری افزود: ثبت جهانی قنات قصبه سبب معرفی فرهنگ کاریزی منطقه به 35 زبان دنیا می شود.

طالبیان گفت: برای مرمت مسیر کوره قنات قصبه گناباد تاکنون پنج میلیارد و 600 میلیون ریال هزینه شده و در آینده نیز اعتباراتی به این امر اختصاص خواهد یافت.

قنات قصبه بزرگترین و قدیمی ترین قنات جهان با قدمت دو هزار و 700 سال، از شاهکارهای آبی دوران هخامنشیان شامل دو رشته اصلی و 6 شاخه فرعی است. مادر چاه این قنات در دامنه شمالی سیاهکوه و مظهر کنونی آن در جنوب محله معروف به قصبه شهر گناباد قرار دارد.

طول این قنات بیش از ۳۳ کیلومتر، عمق مادر چاه اصلی در انتهای رشته دولاب نو حدود ۳۰۰ متر و میزان آبدهی آن ۱۳۰ لیتر در ثانیه است.

قنات قصبه گناباد سال ۱۳۷۹ توسط سازمان میراث فرهنگی با شماره ۲۹۶۳ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.